візі́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. візі́рны візі́рная візі́рнае візі́рныя
Р. візі́рнага візі́рнай
візі́рнае		 візі́рнага візі́рных
Д. візі́рнаму візі́рнай візі́рнаму візі́рным
В. візі́рны (неадуш.)
візі́рнага (адуш.)		 візі́рную візі́рнае візі́рныя (неадуш.)
візі́рных (адуш.)
Т. візі́рным візі́рнай
візі́рнаю		 візі́рным візі́рнымі
М. візі́рным візі́рнай візі́рным візі́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

візі́рны спец. визи́рный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

візі́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да візіра ​1. Візірная лінейка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

візі́р¹, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

1. Прыбор для візіравання; відашукальнік.

2. Частка прыцэльнага прыстасавання з вузкай шчылінай.

|| прым. візі́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

визи́рный візі́рны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)