выяўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выяўле́нчы |
выяўле́нчая |
выяўле́нчае |
выяўле́нчыя |
| Р. |
выяўле́нчага |
выяўле́нчай выяўле́нчае |
выяўле́нчага |
выяўле́нчых |
| Д. |
выяўле́нчаму |
выяўле́нчай |
выяўле́нчаму |
выяўле́нчым |
| В. |
выяўле́нчы (неадуш.) выяўле́нчага (адуш.) |
выяўле́нчую |
выяўле́нчае |
выяўле́нчыя (неадуш.) выяўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
выяўле́нчым |
выяўле́нчай выяўле́нчаю |
выяўле́нчым |
выяўле́нчымі |
| М. |
выяўле́нчым |
выяўле́нчай |
выяўле́нчым |
выяўле́нчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
музычна-выяўленчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
музычна-выяўленчы |
музычна-выяўленчая |
музычна-выяўленчае |
музычна-выяўленчыя |
| Р. |
музычна-выяўленчага |
музычна-выяўленчай музычна-выяўленчае |
музычна-выяўленчага |
музычна-выяўленчых |
| Д. |
музычна-выяўленчаму |
музычна-выяўленчай |
музычна-выяўленчаму |
музычна-выяўленчым |
| В. |
музычна-выяўленчы музычна-выяўленчага |
музычна-выяўленчую |
музычна-выяўленчае |
музычна-выяўленчыя |
| Т. |
музычна-выяўленчым |
музычна-выяўленчай музычна-выяўленчаю |
музычна-выяўленчым |
музычна-выяўленчымі |
| М. |
музычна-выяўленчым |
музычна-выяўленчай |
музычна-выяўленчым |
музычна-выяўленчых |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
відо́вішчна-выяўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
відо́вішчна-выяўле́нчы |
відо́вішчна-выяўле́нчая |
відо́вішчна-выяўле́нчае |
відо́вішчна-выяўле́нчыя |
| Р. |
відо́вішчна-выяўле́нчага |
відо́вішчна-выяўле́нчай відо́вішчна-выяўле́нчае |
відо́вішчна-выяўле́нчага |
відо́вішчна-выяўле́нчых |
| Д. |
відо́вішчна-выяўле́нчаму |
відо́вішчна-выяўле́нчай |
відо́вішчна-выяўле́нчаму |
відо́вішчна-выяўле́нчым |
| В. |
відо́вішчна-выяўле́нчы (неадуш.) відо́вішчна-выяўле́нчага (адуш.) |
відо́вішчна-выяўле́нчую |
відо́вішчна-выяўле́нчае |
відо́вішчна-выяўле́нчыя (неадуш.) відо́вішчна-выяўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
відо́вішчна-выяўле́нчым |
відо́вішчна-выяўле́нчай відо́вішчна-выяўле́нчаю |
відо́вішчна-выяўле́нчым |
відо́вішчна-выяўле́нчымі |
| М. |
відо́вішчна-выяўле́нчым |
відо́вішчна-выяўле́нчай |
відо́вішчна-выяўле́нчым |
відо́вішчна-выяўле́нчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
во́бразна-выяўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
во́бразна-выяўле́нчы |
во́бразна-выяўле́нчая |
во́бразна-выяўле́нчае |
во́бразна-выяўле́нчыя |
| Р. |
во́бразна-выяўле́нчага |
во́бразна-выяўле́нчай во́бразна-выяўле́нчае |
во́бразна-выяўле́нчага |
во́бразна-выяўле́нчых |
| Д. |
во́бразна-выяўле́нчаму |
во́бразна-выяўле́нчай |
во́бразна-выяўле́нчаму |
во́бразна-выяўле́нчым |
| В. |
во́бразна-выяўле́нчы (неадуш.) во́бразна-выяўле́нчага (адуш.) |
во́бразна-выяўле́нчую |
во́бразна-выяўле́нчае |
во́бразна-выяўле́нчыя (неадуш.) во́бразна-выяўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
во́бразна-выяўле́нчым |
во́бразна-выяўле́нчай во́бразна-выяўле́нчаю |
во́бразна-выяўле́нчым |
во́бразна-выяўле́нчымі |
| М. |
во́бразна-выяўле́нчым |
во́бразна-выяўле́нчай |
во́бразна-выяўле́нчым |
во́бразна-выяўле́нчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
маста́цка-выяўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маста́цка-выяўле́нчы |
маста́цка-выяўле́нчая |
маста́цка-выяўле́нчае |
маста́цка-выяўле́нчыя |
| Р. |
маста́цка-выяўле́нчага |
маста́цка-выяўле́нчай маста́цка-выяўле́нчае |
маста́цка-выяўле́нчага |
маста́цка-выяўле́нчых |
| Д. |
маста́цка-выяўле́нчаму |
маста́цка-выяўле́нчай |
маста́цка-выяўле́нчаму |
маста́цка-выяўле́нчым |
| В. |
маста́цка-выяўле́нчы (неадуш.) маста́цка-выяўле́нчага (адуш.) |
маста́цка-выяўле́нчую |
маста́цка-выяўле́нчае |
маста́цка-выяўле́нчыя (неадуш.) маста́цка-выяўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
маста́цка-выяўле́нчым |
маста́цка-выяўле́нчай маста́цка-выяўле́нчаю |
маста́цка-выяўле́нчым |
маста́цка-выяўле́нчымі |
| М. |
маста́цка-выяўле́нчым |
маста́цка-выяўле́нчай |
маста́цка-выяўле́нчым |
маста́цка-выяўле́нчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
экспрэсі́ўна-выяўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчы |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчая |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчае |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчыя |
| Р. |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчага |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчай экспрэсі́ўна-выяўле́нчае |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчага |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчых |
| Д. |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчаму |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчай |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчаму |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчым |
| В. |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчы (неадуш.) экспрэсі́ўна-выяўле́нчага (адуш.) |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчую |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчае |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчыя (неадуш.) экспрэсі́ўна-выяўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчым |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчай экспрэсі́ўна-выяўле́нчаю |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчым |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчымі |
| М. |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчым |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчай |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчым |
экспрэсі́ўна-выяўле́нчых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выяўле́нчы, ‑ая, ‑ае.
Які дае магчымасць наглядна паказаць, адлюстраваць што‑н. Выяўленчыя сродкі.
•••
Выяўленчае мастацтва гл. мастацтва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выяўле́нчы, -ая, -ае (кніжн.).
Які дае магчымасць наглядна паказаць, адлюстраваць што-н.
Выяўленчыя сродкі.
○
Выяўленчае мастацтва — назва мастацтва, у творах якога вобраз увасоблены на плоскасці ці ў прасторы (жывапіс, графіка, скульптура, а таксама архітэктура).
|| наз. выяўле́нчасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
маста́цтва, -а, н.
1. Творчая перадача рэчаіснасці ў мастацкіх вобразах.
Творы мастацтва.
2. Галіна творчай мастацкай дзейнасці.
Выяўленчае м.
Сцэнічнае м.
3. Уменне, майстэрства, тонкае веданне справы.
Пеўчае м.
Ваеннае м.
◊
Па ўсіх правілах мастацтва — вельмі ўмела, па-майстэрску.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
изя́щный згра́бны; прыго́жы; вы́танчаны; элега́нтны;
изя́щная о́бувь прыго́жы (элега́нтны) абу́так;
◊
изя́щная литерату́ра (слове́сность) уст. маста́цкая літарату́ра; прыго́жае пісьме́нства;
изя́щные иску́сства уст. выяўле́нчае маста́цтва і му́зыка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)