высто́йваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. высто́йваю высто́йваем
2-я ас. высто́йваеш высто́йваеце
3-я ас. высто́йвае высто́йваюць
Прошлы час
м. высто́йваў высто́йвалі
ж. высто́йвала
н. высто́йвала
Загадны лад
2-я ас. высто́йвай высто́йвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час высто́йваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

высто́йваць несов., в разн. знач. выста́ивать; см. вы́стаяць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высто́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выстаяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́стаяць, -таю, -таіш, -таіць; -тай; зак.

1. што. Прастаяць доўга або з цяжкасцю.

В. чаргу за білетам.

В. на нагах цэлую змену.

2. перан. Не паддацца, вытрымаць, устаяць.

В. супраць ворага.

В. у барацьбе.

|| незак. высто́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выста́ивать несов., в разн. знач. высто́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

высто́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. выстойваць — выстаяць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высто́йванне ср., в разн. знач. выста́ивание; см. высто́йваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́стай ’агароджанае месца для жывёлы (у полі або лесе)’ (ДАБМ, 784), ’стары лес’ (Яшк., слаўг.). Рус. вы́стой ’дзеянне па дзеяслову выстойваць’, в.-луж. wustaj ’адносіны, пункт погляду’. Аддзеяслоўнае ўтварэнне ад выстаяць (гл. стаяць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)