вырабны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вырабны́ |
вырабна́я |
вырабно́е |
вырабны́я |
| Р. |
вырабно́га |
вырабно́й
вырабно́е |
вырабно́га |
вырабны́х |
| Д. |
вырабно́му |
вырабно́й |
вырабно́му |
вырабны́м |
| В. |
вырабны́ (неадуш.)
вырабно́га (адуш.) |
вырабну́ю |
вырабно́е |
вырабны́я (неадуш.)
вырабны́х (адуш.) |
| Т. |
вырабны́м |
вырабно́й
вырабно́ю |
вырабны́м |
вырабны́мі |
| М. |
вырабны́м |
вырабно́й |
вырабны́м |
вырабны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
самацве́тны, -ая, -ае.
Пра каштоўныя мінералы, вырабныя камяні з бляскам, з прыгожай прыроднай афарбоўкай.
С. каменьчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вырабны́, ‑ая, ‑ое.
Спец. Які прызначаны ці служыць для вырабу дробных рэчаў. Вырабныя матэрыялы. // Звязаны з вытворчасцю дробных рэчаў. Вырабныя майстэрні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)