1.
2. Выпуклае месца, пукатасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
1.
2. Выпуклае месца, пукатасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вы́пукласці | ||
| вы́пукласці | вы́пукласцей вы́пукласцяў |
|
| вы́пукласці | вы́пукласцям | |
| вы́пукласці | ||
| вы́пукласцю | вы́пукласцямі | |
| вы́пукласці | вы́пукласцях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
1. Уласцівасць выпуклага.
2. Выпуклае месца, пукатасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пуклы, -ая, -ае.
1. Які мае сферычную вонкавую паверхню;
2. Які выдаецца наперад, выступае над паверхняй; рэльефны.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акру́гласць, -і,
1.
2. Што
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́гіб, -у,
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гарбі́на, -ы,
Акруглы выступ на чым
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́пуклость
1.
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́гіб, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)