выклю́чна.
1. часц. Толькі.
Ён есць в. раслінную ежу.
2. прысл. Асабліва, незвычайна.
В. здольны чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
выклю́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| выклю́чна |
выклю́чней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выклю́чна
часціца
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выклю́чна
1. нареч. (на редкость) исключи́тельно;
в. до́бры чалаве́к — исключи́тельно хоро́ший челове́к;
2. в знач. част. (только) исключи́тельно; еди́нственно;
ён есць в. раслі́нную е́жу — он ест исключи́тельно расти́тельную пи́щу;
гэ́тым мы абавя́заны в. яму́ — э́тим мы обя́заны исключи́тельно ему́;
3. нареч. (за исключением, кроме) исключи́тельно;
ад А да К в. — от А до К исключи́тельно
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выклю́чна,
1. Прысл. да выключны (у 2 знач.).
2. у знач. вылучальна-абмежавальнай часціцы. Толькі. Людзей паважалі выключна за іх баявыя якасці. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сябелю́бства, -а, н. і сябелю́бнасць, -і, ж.
Клопаты выключна пра сябе, пра свае інтарэсы; эгаізм.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адзі́на, прысл. да адзіны (у знач. ўзмацняльна-абмежавальнага слова: «толькі», «адно», «выключна»).
А. магчымы спосаб.
А. правільны шлях.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неподража́емо нареч. непараўна́на; цудо́ўна; надзвыча́йна; даскана́ла; выклю́чна;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рарытэ́т, -а, М -тэ́це, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).
Выключна рэдкая рэч, якая ўяўляе сабой музейную каштоўнасць.
|| прым. рарытэ́тны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спецыя́льны, -ая, -ае.
Асобы, які прызначаны выключна для якой-н. навукі, тэхнікі, мастацтва, уласцівы той або іншай спецыяльнасці.
Спецыяльная адукацыя.
Спецыяльная тэрміналогія.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)