вы́каўзнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́каўзну |
вы́каўзнем |
| 2-я ас. |
вы́каўзнеш |
вы́каўзнеце |
| 3-я ас. |
вы́каўзне |
вы́каўзнуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вы́каўзнуў |
вы́каўзнулі |
| ж. |
вы́каўзнула |
| н. |
вы́каўзнула |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вы́каўзні |
вы́каўзніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вы́каўзнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́каўзнуць сов., разг. вы́скользнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́каўзнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Разм. Выслізнуць. Плуг выкаўзнуў з рук і .. зрабіў доўгі агрэх. Гартны. Зося выкаўзнула з хлеўчука, але не пабегла, не спалохалася. Ваданосаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)