вы́жла, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Гончая сука.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́жла

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вы́жла вы́жлы
Р. вы́жлы вы́жлаў
Д. вы́жле вы́жлам
В. вы́жлу вы́жлаў
Т. вы́жлай
вы́жлаю		 вы́жламі
М. вы́жле вы́жлах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́жла ж., охот. вы́жлица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́жла, ‑ы, ж.

Гончая сука.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вы́жла ’гончая сука’ (БРС, Сцяшк.); ’хітры, пранырлівы чалавек; пра таго, хто віжуе’ (Нас., Шат., Сцяшк., Сцяц., З нар. сл., Мат. Гом.). Гл. выжал.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́жал

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вы́жал вы́жлы
Р. вы́жла вы́жлаў
Д. вы́жлу вы́жлам
В. вы́жла вы́жлаў
Т. вы́жлам вы́жламі
М. вы́жле вы́жлах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́жлица вы́жла, -лы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лега́вая сущ., охот. вы́жла, -жлы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)