выдзяля́цца гл. выдзеліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выдзяля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выдзяля́юся выдзяля́емся
2-я ас. выдзяля́ешся выдзяля́ецеся
3-я ас. выдзяля́ецца выдзяля́юцца
Прошлы час
м. выдзяля́ўся выдзяля́ліся
ж. выдзяля́лася
н. выдзяля́лася
Загадны лад
2-я ас. выдзяля́йся выдзяля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час выдзяля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выдзяля́цца несов.

1. (брать часть имущества) выделя́ться, отделя́ться;

2. (отличаться) выделя́ться;

3. физиол. выделя́ться;

1-3 см. вы́дзеліцца;

4. страд. выделя́ться; отделя́ться; источа́ться; см. выдзяля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выдзяля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да выдзеліцца.

2. Зал. да выдзяляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́дзеліцца, -люся, -лішся, -ліцца; зак.

1. Выйшаўшы з саставу чаго-н., адасобіцца, стаць самастойным.

Старэйшы сын выдзеліўся з сям’і.

2. Вылучыцца якім-н. чынам сярод іншых.

В. смеласцю.

3. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Выйсці з арганізма.

Выдзелілася макрота.

|| незак. выдзяля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.

|| наз. выдзяле́нне, -я, н. (да 1 і 3 знач.)

|| прым. выдзяля́льны, -ая, -ае (паводле 3 знач.).

В. працэс.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отделя́ться

1. в разн. знач. аддзяля́цца;

2. (выделяться) выдзяля́цца, вылуча́цца;

3. страд. аддзяля́цца; выдзяля́цца, вылуча́цца; см. отделя́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выделя́ться

1. (выдвигаться) вылуча́цца; (отличаться) вызнача́цца;

2. (об имущественных отношениях) выдзяля́цца, аддзяля́цца;

3. физиол. выдзяля́цца;

4. хим., физ. вылуча́цца;

5. страд. вылуча́цца; вызнача́цца; выдзяля́цца; аддзяля́цца; см. выделя́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

источа́ться

1. (выделяться, излучаться, идти — о тепле, светле, запахах) выдзяля́цца, лі́цца, струме́ніцца, ісці́;

2. страд. лі́цца, выдзяля́цца; абдо́рвацца; см. источа́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выдзяле́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выдзяляць — выдзеліць і выдзяляцца — выдзеліцца.

2. пераважна мн. (выдзяле́нні, ‑яў). Рэчывы, выдзеленыя арганізмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ізамарфі́зм, ‑у, м.

Здольнасць рэчываў, аналагічных па хімічнаму саставу і крышталічнай форме, сумесна выдзяляцца з раствору ў выглядзе аднародных крышталяў пераменнага саставу.

[Ад грэч. isos — роўны, аднолькавы і morphē — форма.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)