вы́веяць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́вею вы́веем
2-я ас. вы́вееш вы́вееце
3-я ас. вы́вее вы́веюць
Прошлы час
м. вы́веяў вы́веялі
ж. вы́веяла
н. вы́веяла
Загадны лад
2-я ас. вы́вей вы́вейце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́веяўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́веяць сов. вы́веять

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́веяць, ‑вею, ‑вееш, ‑вее; зак., што.

Ачысціць збожжа веяннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выве́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вывеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́веяны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вывеяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́веять сов., с.-х. (машиной) вы́арфаваць; (ручным способом) вы́веяць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зарфава́ць

‘вывеяць сеялкай, выарфаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зарфу́ю зарфу́ем
2-я ас. зарфу́еш зарфу́еце
3-я ас. зарфу́е зарфу́юць
Прошлы час
м. зарфава́ў зарфава́лі
ж. зарфава́ла
н. зарфава́ла
Загадны лад
2-я ас. зарфу́й зарфу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зарфава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)