выбрако́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выбрако́ўваю |
выбрако́ўваем |
| 2-я ас. |
выбрако́ўваеш |
выбрако́ўваеце |
| 3-я ас. |
выбрако́ўвае |
выбрако́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выбрако́ўваў |
выбрако́ўвалі |
| ж. |
выбрако́ўвала |
| н. |
выбрако́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выбрако́ўвай |
выбрако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выбрако́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
выбрако́ўваць несов., спец. выбрако́вывать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выбрако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да выбракаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выбрако́вывать несов. выбрако́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выбрако́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да выбракоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выбрако́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выбракоўваць — выбракаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сапхну́ць, ‑пхну, ‑пхнеш, ‑пхне; ‑пхнём, ‑пхняце; зак.
1. каго-што. Пхаючы, ссунуць, скінуць адкуль‑н., куды‑н. Кожны стараўся сапхнуць другога з прызбы пад акном. Чорны. [Баба Варка:] — Не скінь мне лямпу са стала. Локцем сапхнеш... Пташнікаў. Кінуўшы ў лодку тонкі, выслізганы рукамі шост,.. [Толя] палажыў туды і мяшок, падкасаў да калень штаны, адвязаў чайку ад вярбы і сапхнуў яе на ваду. Брыль.
2. перан.; каго. Разм. Прымусіць вызваліць пасаду. [Русаковіч:] Выходзіць, што я сам пхнуў Сухадольскага, каб самому сесці на яго месца. Крапіва. [Якім:] — Якім жа макарам ты [Сцяпан] думаеш сапхнуць мяне з пасады? Пянкрат.
3. перан.; каго-што. Перакласці на каго‑н. (свае абавязкі, справы і пад.). Сапхнуць работу на другога. // Зваліць на каго‑н. адказнасць за сваю правіннасць, учынак. Сапхнуць віну за недагляд на зменшчыка.
4. перан.; каго-што. Разм. Пазбавіцца ад каго‑, чаго‑н. (часцей непрыемнага). [Алесь] рыхтаваў коней на буславіцкі «бяссенны» кірмаш. Даводзілася шмат выбракоўваць, бо аконамы намагаліся сапхнуць розную здыхляціну. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)