Verbum

анлайнавы слоўнік

вы́бегаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́бегаць сов., разг. вы́бегать, обе́гать, избе́гать;

у по́шуках патрэ́бнай кні́гі ~гаў паўго́рада — в по́исках ну́жной кни́ги обе́гал полго́рода

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́бегаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм.

1. Бегаючы, ходзячы подбегам, пабыць у многіх месцах; абабегчы. Выбегаць паўгорада.

2. што. Дамагчыся чаго‑н. частым наведваннем каго‑н., ходзячы па розных месцах, да розных людзей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

избе́гать сов., разг. абабе́гаць, абабе́гчы, вы́бегаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́летаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм.

1. Лётаючы, пабыць у многіх мясцінах. Паўсвету вылетаў.

2. Выбегаць, абабегаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́бегать сов., прост. вы́бегаць, абабе́гчы, абабе́гаць; (обрыскать) абго́йсаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изры́скать сов., разг. абго́йсаць, вы́гайсаць, (избегать) абабе́гаць, вы́бегаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Выцмы́га ’прайдоха, прайдзісвет’ (Нас., Гарэц., Др.-Падб.). Ад выцмыгаць (гл. цмыгаць) ’выбегаць, вынюхаць, выцягаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

обежа́ть сов.

1. (пробежать вокруг, мимо чего-л.) абабе́гчы, абе́гчы;

2. (побывать везде) разг. абабе́гаць, абе́гаць, вы́бегаць;

◊

обежа́ть глаза́ми (взгля́дом) абве́сці вача́мі (што), прабе́гчы вача́мі (па чым).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)