вы́баяць
‘расказаць (выбаяць гісторыі і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́баю |
вы́баем |
| 2-я ас. |
вы́баеш |
вы́баеце |
| 3-я ас. |
вы́бае |
вы́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́баяў |
вы́баялі |
| ж. |
вы́баяла |
| н. |
вы́баяла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́бай |
вы́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́баяўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́баіць
‘выгаварыць, зрабіць вымову каму-небудзь, папракнуць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́баю |
вы́баім |
| 2-я ас. |
вы́баіш |
вы́баіце |
| 3-я ас. |
вы́баіць |
вы́баяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́баіў |
вы́баілі |
| ж. |
вы́баіла |
| н. |
вы́баіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́бай |
вы́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́баіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)