вуглавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вуглавы́ вуглава́я вуглаво́е вуглавы́я
Р. вуглаво́га вуглаво́й
вуглаво́е
вуглаво́га вуглавы́х
Д. вуглаво́му вуглаво́й вуглаво́му вуглавы́м
В. вуглавы́ (неадуш.)
вуглаво́га (адуш.)
вуглаву́ю вуглаво́е вуглавы́я (неадуш.)
вуглавы́х (адуш.)
Т. вуглавы́м вуглаво́й
вуглаво́ю
вуглавы́м вуглавы́мі
М. вуглавы́м вуглаво́й вуглавы́м вуглавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Кляшня́1 ’калашына’ (Мат. Гом.). Да клешняо (гл.).

Кляшня́2 ’частка халоднай пабудовы’ (Шат.), ’вуглавая частка гумна, закутак для захавання збожжа’ (Сл. паўн.-зах.). Да кляшняі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)