верыдава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
верыду́ю |
верыду́ем |
| 2-я ас. |
верыду́еш |
верыду́еце |
| 3-я ас. |
верыду́е |
верыду́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
верыдава́ў |
верыдава́лі |
| ж. |
верыдава́ла |
| н. |
верыдава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
верыду́й |
верыду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
верыду́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Верыдаваць ’вяршыць, кіраваць, выклікаючы незадавальненне асяроддзя’ (КТС, Р. Сабаленка). Укр. вередува́ти, рус. кур., арл., смал., кубан. вередова́ть ’праяўляць незадавальненне, быць капрызным, наравістым’. Дзеяслоў уваходзіць у руска-ўкраінскі моўны арэал; параўн. шматлікія дэрываты ад укр. веред, рус. вере́да, вред, якія ўзыходзяць да прасл. verdъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)