верхаво́дка

‘рыба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. верхаво́дка верхаво́дкі
Р. верхаво́дкі верхаво́дак
Д. верхаво́дцы верхаво́дкам
В. верхаво́дку верхаво́дак
Т. верхаво́дкай
верхаво́дкаю		 верхаво́дкамі
М. верхаво́дцы верхаво́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

верхаво́дка

‘падземная вада’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. верхаво́дка верхаво́дкі
Р. верхаво́дкі верхаво́дак
Д. верхаво́дцы верхаво́дкам
В. верхаво́дку верхаво́дкі
Т. верхаво́дкай
верхаво́дкаю		 верхаво́дкамі
М. верхаво́дцы верхаво́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

верхаво́дка

‘жанчына, якая верхаводзіць’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. верхаво́дка верхаво́дкі
Р. верхаво́дкі верхаво́дак
Д. верхаво́дцы верхаво́дкам
В. верхаво́дку верхаво́дак
Т. верхаво́дкай
верхаво́дкаю		 верхаво́дкамі
М. верхаво́дцы верхаво́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

верхаво́дка I ж., разг. верхово́дка; закопёрщица

верхаво́дка II ж., разг. верхова́я вода́

верхаво́дка III ж., зоол. укле́йка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

верхаво́дка ​1, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Разм. Жан. да верхавод.

верхаво́дка ​2, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

1. Падземная вада, якая залягае паблізу ад зямной паверхні. — Вада тут павінна быць смачная, — заўважыў Міша. — Чаму, Мішачка? — Бо глыбока. Не верхаводка якая. Лобан.

2. Разм. Верхавая вада. [Паласа снегу] стала шырэйшай, па ёй пайшла верхаводка і размыла пратаптаную сцежку. Курто. Заліла верхаводка Каляіны, дарогі. Танк.

верхаво́дка ​3, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Невялікая прэснаводная рыба сямейства карпавых. Пасярэдзіне стаяла закопчанае вядро, у якім пад аерам у вадзе ляжала некалькі ўжо нежывых рыбак — ці то верхаводак, ці то плотак. Чыгрынаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

верхаво́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Той, хто верхаводзіць.

|| ж. верхаво́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

верхово́дка верхаво́дка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

верхаво́ддзе собир., ср., см. верхаво́дка II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укле́йка​II зоол. верхаво́дка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

верхаво́ддзе, ‑я, н., зб.

Тое, што і верхаводка ​2 (у 2 знач.). На лагу ў яміне, дзе была некалі сажалка і дзе цяпер поўна верхаводдзя — заходзяцца жабы. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)