ве́на, -ы,
Крывяносны сасуд, па якім кроў рухаецца да сэрца.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́на, -ы,
Крывяносны сасуд, па якім кроў рухаецца да сэрца.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́на
‘выкуп за нявесту’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ве́на | ве́ны | |
| ве́на | ве́наў |
|
| ве́ну | ве́нам | |
| ве́на | ве́ны | |
| ве́нам | ве́намі | |
| ве́не | ве́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ве́на
‘крывяносны сасуд’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ве́на | ве́ны | |
| ве́ны | ||
| ве́не | ве́нам | |
| ве́ну | ве́ны | |
| ве́най ве́наю |
ве́намі | |
| ве́не | ве́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
флебало́гія, ‑і,
Раздзел медыцыны, які займаецца вывучэннем хвароб
[Ад грэч. phleps, phlebós — жыла і logos — навука, вучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
закупо́рыцца, 1 і 2
Закрыцца шчыльна, наглуха.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перадсэ́рдзе, ‑я,
Верхняя (правая і левая) частка сэрца, куды наступае кроў з
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гемаро́й, ‑ю,
Хвароба застою крыві ў прамой кішцы, якая суправаджаецца расшырэннем
[Ад грэч. haimorros — крывацёк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
славе́не, ‑
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гемаро́й, -ю,
Хвароба, звязаная з застоем крыві ў ніжняй частцы прамой кішкі і расшырэннем
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заку́порка
1. (действие) затыка́нне, -ння
2.
заку́порка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)