бясхле́бны, -ая, -ае.

Звязаны з адсутнасцю хлеба.

Б. год.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бясхле́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бясхле́бны бясхле́бная бясхле́бнае бясхле́бныя
Р. бясхле́бнага бясхле́бнай
бясхле́бнае		 бясхле́бнага бясхле́бных
Д. бясхле́бнаму бясхле́бнай бясхле́бнаму бясхле́бным
В. бясхле́бны (неадуш.)
бясхле́бнага (адуш.)		 бясхле́бную бясхле́бнае бясхле́бныя (неадуш.)
бясхле́бных (адуш.)
Т. бясхле́бным бясхле́бнай
бясхле́бнаю		 бясхле́бным бясхле́бнымі
М. бясхле́бным бясхле́бнай бясхле́бным бясхле́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бясхле́бны бесхле́бный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бясхле́бны, ‑ая, ‑ае.

Для якога характэрны адсутнасць, нястача хлеба. У цяжкія бясхлебныя гады прадала.. [гаспадыня] дом і пераехала ў Ташкент. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бесхле́бный бясхле́бны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)