бурбо́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (зневаж.).

Грубы, некультурны, уладалюбівы чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бурбо́н

‘напой’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. бурбо́н
Р. бурбо́ну
Д. бурбо́ну
В. бурбо́н
Т. бурбо́нам
М. бурбо́не

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бурбо́н м., разг., уст. бурбо́н

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Бурбо́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Бурбо́н Бурбо́ны
Р. Бурбо́на Бурбо́наў
Д. Бурбо́ну Бурбо́нам
В. Бурбо́на Бурбо́наў
Т. Бурбо́нам Бурбо́намі
М. Бурбо́не Бурбо́нах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бурбо́н разг., уст. бурбо́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бурбо́н

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бурбо́н бурбо́ны
Р. бурбо́на бурбо́наў
Д. бурбо́ну бурбо́нам
В. бурбо́на бурбо́наў
Т. бурбо́нам бурбо́намі
М. бурбо́не бурбо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)