ба́хацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ба́хаюся ба́хаемся
2-я ас. ба́хаешся ба́хаецеся
3-я ас. ба́хаецца ба́хаюцца
Прошлы час
м. ба́хаўся ба́халіся
ж. ба́халася
н. ба́халася
Загадны лад
2-я ас. ба́хайся ба́хайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ба́хаючыся

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́хаться ба́хацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Бахаце́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Бахаце́ц
Р. Бахацца́
Д. Бахаццу́
В. Бахаце́ц
Т. Бахаццо́м
М. Бахаццы́

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бах, выкл.

1. Ужываецца як гукаперайманне для абазначэння моцнага адрывістага гуку, выстралу. «Бах! Бабах!» Гэта ўжо стралялі з вінтовак. Хомчанка.

2. у знач. вык. Разм. Адпавядае дзеясловам бахнуць — бахнуцца і бахаць — бахацца. Адзін прыйшоў з ружжом ды — бах! а другі колікам — і капец таму ваўку. З нар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)