багдыха́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
багдыха́н |
багдыха́ны |
| Р. |
багдыха́на |
багдыха́наў |
| Д. |
багдыха́ну |
багдыха́нам |
| В. |
багдыха́на |
багдыха́наў |
| Т. |
багдыха́нам |
багдыха́намі |
| М. |
багдыха́не |
багдыха́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
багдыха́н ж., ист. богдыха́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
багдыха́н, ‑а, м.
Гіст. Кітайскі імператар.
[Манг. bogdohan.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
богдыха́н ист. багдыха́н, -на м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)