аўся́нка

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аўся́нка аўся́нкі
Р. аўся́нкі аўся́нак
Д. аўся́нцы аўся́нкам
В. аўся́нку аўся́нак
Т. аўся́нкай
аўся́нкаю
аўся́нкамі
М. аўся́нцы аўся́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўся́нка¹, -і, ДМ -нцы, ж.

Аўсяныя крупы або каша з такіх круп.

Наварыць аўсянкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Аўся́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Аўся́нка
Р. Аўся́нкі
Д. Аўся́нцы
В. Аўся́нку
Т. Аўся́нкай
Аўся́нкаю
М. Аўся́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўся́нка

‘крупы’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. аўся́нка
Р. аўся́нкі
Д. аўся́нцы
В. аўся́нку
Т. аўся́нкай
аўся́нкаю
М. аўся́нцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)