ашало́млены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашало́млены |
ашало́мленая |
ашало́мленае |
ашало́мленыя |
| Р. |
ашало́мленага |
ашало́мленай ашало́мленае |
ашало́мленага |
ашало́мленых |
| Д. |
ашало́мленаму |
ашало́мленай |
ашало́мленаму |
ашало́мленым |
| В. |
ашало́млены (неадуш.) ашало́мленага (адуш.) |
ашало́мленую |
ашало́мленае |
ашало́мленыя (неадуш.) ашало́мленых (адуш.) |
| Т. |
ашало́мленым |
ашало́мленай ашало́мленаю |
ашало́мленым |
ашало́мленымі |
| М. |
ашало́мленым |
ашало́мленай |
ашало́мленым |
ашало́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ашало́млены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашало́млены |
ашало́мленая |
ашало́мленае |
ашало́мленыя |
| Р. |
ашало́мленага |
ашало́мленай ашало́мленае |
ашало́мленага |
ашало́мленых |
| Д. |
ашало́мленаму |
ашало́мленай |
ашало́мленаму |
ашало́мленым |
| В. |
ашало́млены (неадуш.) ашало́мленага (адуш.) |
ашало́мленую |
ашало́мленае |
ашало́мленыя (неадуш.) ашало́мленых (адуш.) |
| Т. |
ашало́мленым |
ашало́мленай ашало́мленаю |
ашало́мленым |
ашало́мленымі |
| М. |
ашало́мленым |
ашало́мленай |
ашало́мленым |
ашало́мленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ашало́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашало́млены |
ашало́мленая |
ашало́мленае |
ашало́мленыя |
| Р. |
ашало́мленага |
ашало́мленай ашало́мленае |
ашало́мленага |
ашало́мленых |
| Д. |
ашало́мленаму |
ашало́мленай |
ашало́мленаму |
ашало́мленым |
| В. |
ашало́млены (неадуш.) ашало́мленага (адуш.) |
ашало́мленую |
ашало́мленае |
ашало́мленыя (неадуш.) ашало́мленых (адуш.) |
| Т. |
ашало́мленым |
ашало́мленай ашало́мленаю |
ашало́мленым |
ашало́мленымі |
| М. |
ашало́мленым |
ашало́мленай |
ашало́мленым |
ашало́мленых |
Кароткая форма: ашало́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ашало́млены ошеломлённый; потрясённый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ашало́млены, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад ашаламіць.
2. у знач. прым. Збянтэжаны, разгублены. Рая ўзяла з буфета вафлю, здзіўлена, пільна паглядзела на ашаломленага бацьку. Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ошеломлённый ашало́млены;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ошара́шенный
1. ашало́млены, аглу́шаны;
2. збянтэ́жаны, збі́ты з панталы́ку; см. ошара́шить;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
потрясённый
1. страсяну́ты, узвару́шаны, узру́шаны;
2. перен. узру́шаны; усхвалява́ны; ура́жаны; ашало́млены, агало́мшаны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пода́вленный
1. паці́снуты; паду́шаны;
2. (усмирённый) заду́шаны; (об огневых точках противника и т. п.) пада́ўлены;
3. перен. (заглушённый) заглу́шаны, прыглу́шаны;
пода́вленный го́лос прыглу́шаны го́лас;
пода́вленный стон заглу́шаны (прыглу́шаны) стогн;
4. (угнетённый) прыгне́чаны; (ошеломлённый) ашало́млены, агало́мшаны;
пода́вленное настрое́ние прыгне́чаны настро́й;
пода́вленный го́рем прыгне́чаны го́рам;
пода́вленный неожи́данным происше́ствием ашало́млены (агало́мшаны) нечака́ным здарэ́ннем.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́йграць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
1. што і без дап. Набыць што‑н. у выніку розыгрышу латарэі, перамагчы ў азартнай гульні. Выйграць сто рублёў па аблігацыі. □ Аднойчы гуляў пан у карты і выйграў у суседняга пана маёнтак. Якімовіч. Была спакуса выйграць, ..асабліва калі хто браў «дзевяты вал». Колас.
2. без дап. Дамагчыся перамогі, узяць верх; перамагчы. Выйграць бой. Каманда выйграла ў спаборніцтвах. □ Мужчыны былі ашаломлены сілай удару немцаў, але не гублялі галавы, яны былі ўпэўнены, што немцы вайны не выйграюць. Гурскі.
3. Дамагчыся поспеху. Выйграць у чыіх-небудзь вачах.
•••
Выйграць час — сэканоміць час або выгадаць больш часу для ажыццяўлення чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)