ацерушы́ць, ацерушу́, ацяру́шыш, ацяру́шыць; ацяру́шаны; зак.

1. каго-што. Абтрэсці, абабіць (ад снегу, пылу і пад.) з чаго-н.

А. снег з каўняра.

2. што. Памяўшы, аддзяліць (пра зерне, колас).

А. колас.

|| незак. ацяру́шваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. ацерушы́цца, ацерушу́ся, ацяру́шышся, ацяру́шыцца (да 1 знач.); незак. ацяру́швацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ацерушы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ацерушу́ ацяру́шым
2-я ас. ацяру́шыш ацяру́шыце
3-я ас. ацяру́шыць ацяру́шаць
Прошлы час
м. ацерушы́ў ацерушы́лі
ж. ацерушы́ла
н. ацерушы́ла
Загадны лад
2-я ас. ацерушы́ ацерушы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час ацерушы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ацерушы́ць сов.

1. отряхну́ть;

2. обсы́пать;

а. муко́й — обсы́пать муко́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ацерушы́ць, ацерушу, ацярушыш, ацярушыць; зак., каго-што.

Тое, што і абцерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацяру́швацца гл. ацерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ацяру́шваць гл. ацерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ацяру́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ацерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацяру́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ацерушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацяру́шаны

1. отря́хнутый;

2. обсы́панный; см. ацерушы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ацяру́шванне ср.

1. отря́хивание, отряха́ние;

2. обсыпа́ние; см. ацерушы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)