атако́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. атако́ўваю атако́ўваем
2-я ас. атако́ўваеш атако́ўваеце
3-я ас. атако́ўвае атако́ўваюць
Прошлы час
м. атако́ўваў атако́ўвалі
ж. атако́ўвала
н. атако́ўвала
Загадны лад
2-я ас. атако́ўвай атако́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час атако́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

атако́ўваць несов. атакова́ть, атако́вывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

атако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Тое, што і атакаваць. [Кіян:] — Гадзіны дзве фашысты атакоўвалі смалярню. Яны і перабежкі рабілі, і падпаўзалі, і нехта з іх нават па-руску крычаў: здавайцеся, іначай загінеце. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атако́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да атакоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атакова́ть

1. сов. атакава́ць;

2. несов. атако́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)