атако́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атако́ўваю |
атако́ўваем |
| 2-я ас. |
атако́ўваеш |
атако́ўваеце |
| 3-я ас. |
атако́ўвае |
атако́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
атако́ўваў |
атако́ўвалі |
| ж. |
атако́ўвала |
| н. |
атако́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атако́ўвай |
атако́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
атако́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
атако́ўваць несов. атакова́ть, атако́вывать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
атако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Тое, што і атакаваць. [Кіян:] — Гадзіны дзве фашысты атакоўвалі смалярню. Яны і перабежкі рабілі, і падпаўзалі, і нехта з іх нават па-руску крычаў: здавайцеся, іначай загінеце. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
атако́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да атакоўваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
атакова́ть
1. сов. атакава́ць;
2. несов. атако́ўваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)