асі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асі́навы асі́навая асі́навае асі́навыя
Р. асі́навага асі́навай
асі́навае		 асі́навага асі́навых
Д. асі́наваму асі́навай асі́наваму асі́навым
В. асі́навы (неадуш.)
асі́навага (адуш.)		 асі́навую асі́навае асі́навыя (неадуш.)
асі́навых (адуш.)
Т. асі́навым асі́навай
асі́наваю		 асі́навым асі́навымі
М. асі́навым асі́навай асі́навым асі́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асі́навы оси́новый;

◊ забі́ць а. кол (у магі́лу) — вбить оси́новый кол (в моги́лу);

дрыжа́ць як а. ліст — дрожа́ть как оси́новый лист

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асі́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да асіны. Асінавы ліст. Асінавы гай. // Зроблены з асіны. Асінавы клін.

•••

Забіць асінавы кол гл. забіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асі́на, -ы, мн. -ы, асі́н, ж.

Лісцевае дрэва сямейства вярбовых з зеленавата-шэрай гладкай карой, а таксама драўніна яго.

|| прым. асі́навы, -ая, -ае.

Дрыжыць як а. ліст (прымаўка).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асінавы / пра драўніну: асовы

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

бяро́зава-асі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бяро́зава-асі́навы бяро́зава-асі́навая бяро́зава-асі́навае бяро́зава-асі́навыя
Р. бяро́зава-асі́навага бяро́зава-асі́навай
бяро́зава-асі́навае		 бяро́зава-асі́навага бяро́зава-асі́навых
Д. бяро́зава-асі́наваму бяро́зава-асі́навай бяро́зава-асі́наваму бяро́зава-асі́навым
В. бяро́зава-асі́навы (неадуш.)
бяро́зава-асі́навага (адуш.)		 бяро́зава-асі́навую бяро́зава-асі́навае бяро́зава-асі́навыя (неадуш.)
бяро́зава-асі́навых (адуш.)
Т. бяро́зава-асі́навым бяро́зава-асі́навай
бяро́зава-асі́наваю		 бяро́зава-асі́навым бяро́зава-асі́навымі
М. бяро́зава-асі́навым бяро́зава-асі́навай бяро́зава-асі́навым бяро́зава-асі́навых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асі́ннік, -у, м.

Асінавы лес.

|| прым. асі́ннікавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

оси́новый асі́навы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прут, -а, М пру́це, мн. пруты́, -о́ў, м.

1. Тонкая палка без сучча.

Асінавы п.

2. Тонкі металічны стрыжань, кавалак дроту.

Жалезны п.

|| памянш. пруто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м. і пру́цік, -а, мн. -і, -аў, м.

|| прым. прутко́вы, -ая, -ае (да 2 знач.) і пруцяны́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).

Прутковы каркас.

Пруцяная агароджа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Райсто́к ’зарослае балота, звычайна ў лесе’ (Сл. ПЗБ). Утворана ад ро́йста (гл.) пры дапамозе суф. ‑ок са значэннем зборнасці, а не памяншальнасці, параўн. асавок ’асіннік, асінавы лес’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)