назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| асятро́вых | |
| асятро́вым | |
| асятро́вых | |
| асятро́вымі | |
| асятро́вых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| асятро́вых | |
| асятро́вым | |
| асятро́вых | |
| асятро́вымі | |
| асятро́вых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асятро́вы
прыметнік, адносны
| асятро́вы | асятро́вая | асятро́вае | ||
| асятро́вага | асятро́вай асятро́вае |
асятро́вага | асятро́вых | |
| асятро́ваму | асятро́вай | асятро́ваму | асятро́вым | |
| асятро́вы ( асятро́вага ( |
асятро́вую | асятро́вае | асятро́вых ( |
|
| асятро́вым | асятро́вай асятро́ваю |
асятро́вым | асятро́вымі | |
| асятро́вым | асятро́вай | асятро́вым | асятро́вых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
осетро́вые
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
асятро́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае дачыненне да асятра.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)