асятро́выя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. асятро́выя
Р. асятро́вых
Д. асятро́вым
В. асятро́вых
Т. асятро́вымі
М. асятро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асятро́выя сущ., мн., зоол. осетро́вые

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асятро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асятро́вы асятро́вая асятро́вае асятро́выя
Р. асятро́вага асятро́вай
асятро́вае
асятро́вага асятро́вых
Д. асятро́ваму асятро́вай асятро́ваму асятро́вым
В. асятро́вы (неадуш.)
асятро́вага (адуш.)
асятро́вую асятро́вае асятро́выя (неадуш.)
асятро́вых (адуш.)
Т. асятро́вым асятро́вай
асятро́ваю
асятро́вым асятро́вымі
М. асятро́вым асятро́вай асятро́вым асятро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

осетро́вые мн., сущ., зоол. асятро́выя, -вых;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асятро́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае дачыненне да асятра. Асятровая юшка. Асятровая ікра.

2. у знач. наз. асятро́выя, ‑ых. Сямейства рыб, да якога адносяцца: асетр, бялуга, сяўруга, сцерлядзь і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)