асу́джана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
асу́джана - -

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асу́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́джаны асу́джаная асу́джанае асу́джаныя
Р. асу́джанага асу́джанай
асу́джанае		 асу́джанага асу́джаных
Д. асу́джанаму асу́джанай асу́джанаму асу́джаным
В. асу́джаны (неадуш.)
асу́джанага (адуш.)		 асу́джаную асу́джанае асу́джаныя (неадуш.)
асу́джаных (адуш.)
Т. асу́джаным асу́джанай
асу́джанаю		 асу́джаным асу́джанымі
М. асу́джаным асу́джанай асу́джаным асу́джаных

Кароткая форма: асу́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хаці́на, ‑ы, ж.

Тое, што і хата (у 1 знач.). Крывавы зброд руйнуе брудным ботам Хаціны мірныя, дзе люд вясёлы жыў. Панчанка. Пабудавалі [Максім з Ганкай] сабе на востраве хаціну, набылі сёе-тое з хатніх рэчаў. Машара. // Убогая або старая, пахілая хата. — Хочаш не хочаш, а пераехаць прыйдзецца, — сказаў Раман Дзянісавіч, — хоць бы нават таму, што і наша хаціна асуджана на знос. Хадкевіч. Хаты невысокія, але ўсе добрыя, усе новыя. Старых, пахілых хацін нідзе не відаць. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)