Арыно́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

адз.
Н. Арыно́ка
Р. Арыно́ка
Д. Арыно́ка
В. Арыно́ка
Т. Арыно́ка
М. Арыно́ка

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Орино́ко р. Арыно́ка нескл., ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

караі́бы, ‑аў; адз. караіб, ‑а, м.; караібка, ‑і, ДМ ‑бцы; мн. караібкі, ‑бак; ж.

Група індзейскіх народнасцей Паўднёвай Амерыкі, якія жывуць на Арынока, Амазонцы і ў Гвіяне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)