апрацо́ўчы, -ая, -ае.

Які служыць для апрацоўкі, прызначаны для апрацоўкі.

А. інструмент.

Апрацоўчая прамысловасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

апрацо́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. апрацо́ўчы апрацо́ўчая апрацо́ўчае апрацо́ўчыя
Р. апрацо́ўчага апрацо́ўчай
апрацо́ўчае		 апрацо́ўчага апрацо́ўчых
Д. апрацо́ўчаму апрацо́ўчай апрацо́ўчаму апрацо́ўчым
В. апрацо́ўчы (неадуш.)
апрацо́ўчага (адуш.)		 апрацо́ўчую апрацо́ўчае апрацо́ўчыя (неадуш.)
апрацо́ўчых (адуш.)
Т. апрацо́ўчым апрацо́ўчай
апрацо́ўчаю		 апрацо́ўчым апрацо́ўчымі
М. апрацо́ўчым апрацо́ўчай апрацо́ўчым апрацо́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

апрацо́ўчы

1. обраба́тывающий;

~чая прамысло́васць — обраба́тывающая промы́шленность;

2. спец. отде́лочный;

~чыя рабо́ты — отде́лочные рабо́ты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

1. Прызначаны для апрацоўкі. Апрацоўчая машына. Апрацоўчая прамысловасць.

2. Які мае адносіны да апрацоўкі. Апрацоўчыя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гафрырава́льна-апрацо́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гафрырава́льна-апрацо́ўчы гафрырава́льна-апрацо́ўчая гафрырава́льна-апрацо́ўчае гафрырава́льна-апрацо́ўчыя
Р. гафрырава́льна-апрацо́ўчага гафрырава́льна-апрацо́ўчай
гафрырава́льна-апрацо́ўчае		 гафрырава́льна-апрацо́ўчага гафрырава́льна-апрацо́ўчых
Д. гафрырава́льна-апрацо́ўчаму гафрырава́льна-апрацо́ўчай гафрырава́льна-апрацо́ўчаму гафрырава́льна-апрацо́ўчым
В. гафрырава́льна-апрацо́ўчы (неадуш.)
гафрырава́льна-апрацо́ўчага (адуш.)		 гафрырава́льна-апрацо́ўчую гафрырава́льна-апрацо́ўчае гафрырава́льна-апрацо́ўчыя (неадуш.)
гафрырава́льна-апрацо́ўчых (адуш.)
Т. гафрырава́льна-апрацо́ўчым гафрырава́льна-апрацо́ўчай
гафрырава́льна-апрацо́ўчаю		 гафрырава́льна-апрацо́ўчым гафрырава́льна-апрацо́ўчымі
М. гафрырава́льна-апрацо́ўчым гафрырава́льна-апрацо́ўчай гафрырава́льна-апрацо́ўчым гафрырава́льна-апрацо́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тка́цка-апрацо́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тка́цка-апрацо́ўчы тка́цка-апрацо́ўчая тка́цка-апрацо́ўчае тка́цка-апрацо́ўчыя
Р. тка́цка-апрацо́ўчага тка́цка-апрацо́ўчай
тка́цка-апрацо́ўчае		 тка́цка-апрацо́ўчага тка́цка-апрацо́ўчых
Д. тка́цка-апрацо́ўчаму тка́цка-апрацо́ўчай тка́цка-апрацо́ўчаму тка́цка-апрацо́ўчым
В. тка́цка-апрацо́ўчы (неадуш.)
тка́цка-апрацо́ўчага (адуш.)		 тка́цка-апрацо́ўчую тка́цка-апрацо́ўчае тка́цка-апрацо́ўчыя (неадуш.)
тка́цка-апрацо́ўчых (адуш.)
Т. тка́цка-апрацо́ўчым тка́цка-апрацо́ўчай
тка́цка-апрацо́ўчаю		 тка́цка-апрацо́ўчым тка́цка-апрацо́ўчымі
М. тка́цка-апрацо́ўчым тка́цка-апрацо́ўчай тка́цка-апрацо́ўчым тка́цка-апрацо́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разде́лочный спец. апрацо́ўчы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отде́лочный спец.

1. апрацо́ўчы; аддзе́лачны;

отде́лочные рабо́ты апрацо́ўчыя (аддзе́лачныя) рабо́ты;

2. аздо́бны; см. отде́лывать​ 3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обраба́тывающий

1. прич. які́ (што) апрацо́ўвае; які́ (што) урабля́е; які́ (што) настро́йвае, які́ (што) угаво́рвае; які́ (што) абла́джвае; см. обраба́тывать;

2. прил. апрацо́ўчы;

обраба́тывающая промы́шленность апрацо́ўчая прамысло́васць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)