амё́бны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амё́бны |
амё́бная |
амё́бнае |
амё́бныя |
| Р. |
амё́бнага |
амё́бнай
амё́бнае |
амё́бнага |
амё́бных |
| Д. |
амё́бнаму |
амё́бнай |
амё́бнаму |
амё́бным |
| В. |
амё́бны (неадуш.)
амё́бнага (адуш.) |
амё́бную |
амё́бнае |
амё́бныя (неадуш.)
амё́бных (адуш.) |
| Т. |
амё́бным |
амё́бнай
амё́бнаю |
амё́бным |
амё́бнымі |
| М. |
амё́бным |
амё́бнай |
амё́бным |
амё́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
амёба, -ы, мн. -ы, -аў, ж.
Прасцейшая аднаклетачная жывёліна, якая ў працэсе руху змяняе форму цела.
|| прым. амёбны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)