амё́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амё́бны амё́бная амё́бнае амё́бныя
Р. амё́бнага амё́бнай
амё́бнае		 амё́бнага амё́бных
Д. амё́бнаму амё́бнай амё́бнаму амё́бным
В. амё́бны (неадуш.)
амё́бнага (адуш.)		 амё́бную амё́бнае амё́бныя (неадуш.)
амё́бных (адуш.)
Т. амё́бным амё́бнай
амё́бнаю		 амё́бным амё́бнымі
М. амё́бным амё́бнай амё́бным амё́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

амёбны амёбный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

амёба, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Прасцейшая аднаклетачная жывёліна, якая ў працэсе руху змяняе форму цела.

|| прым. амёбны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

амёбный амёбны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

amebic, amoebic

[əˈmi:bɪk]

adj.

амёбавы, амёбны

amoebic dysentery — амёбная дызэнтэ́рыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)