альтэрна́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
альтэрна́тар |
альтэрна́тары |
| Р. |
альтэрна́тара |
альтэрна́тараў |
| Д. |
альтэрна́тару |
альтэрна́тарам |
| В. |
альтэрна́тар |
альтэрна́тары |
| Т. |
альтэрна́тарам |
альтэрна́тарамі |
| М. |
альтэрна́тары |
альтэрна́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
альтэрна́тар м., эл. альтерна́тор
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
альтерна́тор техн. альтэрна́тар, -ра м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)