альтэрна́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. альтэрна́тар альтэрна́тары
Р. альтэрна́тара альтэрна́тараў
Д. альтэрна́тару альтэрна́тарам
В. альтэрна́тар альтэрна́тары
Т. альтэрна́тарам альтэрна́тарамі
М. альтэрна́тары альтэрна́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

альтэрна́тар м., эл. альтерна́тор

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

альтэрна́тар

(н.-лац. alternator, ад лац. alternare = чаргаваць)

электрычная машына, якая выпрацоўвае пераменны ток.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

альтерна́тор техн. альтэрна́тар, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

alternator

[ˈɔltər,neɪtər]

n.

альтэрна́тар -а m., генэра́тар пераме́ннага то́ку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)