акрэ́сліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
акрэ́сліваю |
акрэ́сліваем |
| 2-я ас. |
акрэ́сліваеш |
акрэ́сліваеце |
| 3-я ас. |
акрэ́слівае |
акрэ́сліваюць |
| Прошлы час |
| м. |
акрэ́сліваў |
акрэ́слівалі |
| ж. |
акрэ́слівала |
| н. |
акрэ́слівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
акрэ́слівай |
акрэ́слівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
акрэ́сліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
акрэ́сліваць несов. (устанавливать границы, пределы чего-л.) определя́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
акрэ́сліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да акрэсліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акрэ́сліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.
1. Дакладна вызначыць межы чаго-н.
А. кола абавязкаў.
2. Даць азначэнне чаму-н.
Выразна а. прадмет.
|| незак. акрэ́сліваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акрэ́сленне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. акрэсліваць — акрэсліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акрэ́слівацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да акрэсліцца.
2. Зал. да акрэсліваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акрэ́слівацца несов., возвр., страд. определя́ться; см. акрэ́сліцца, акрэ́сліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
определя́ть несов.
1. (устанавливать) вызнача́ць, устана́ўліваць;
определя́ть боле́знь вызнача́ць (устана́ўліваць) хваро́бу;
определя́ть расстоя́ние вызнача́ць (устана́ўліваць) адле́гласць;
2. (очерчивать границы, пределы) акрэ́сліваць;
3. (раскрывать содержание понятия) выяўля́ць, вызнача́ць; (давать определение) дава́ць азначэ́нне;
4. (назначать) вызнача́ць, прызнача́ць;
5. (обусловливать) вызнача́ць, абумо́ўліваць;
бытие́ определя́ет созна́ние быццё вызнача́е свядо́масць;
хоро́шая обрабо́тка по́чвы определя́ет бога́тый урожа́й до́брая апрацо́ўка гле́бы вызнача́е (абумо́ўлівае) бага́ты ўраджа́й;
6. (выносить решение) юр. пастанаўля́ць; прысуджа́ць; (меру наказания) вызнача́ць;
суд определя́ет сле́дующее суд пастанаўля́е насту́пнае;
7. (назначать на должность) уст., прост. прызнача́ць; (устраивать) ула́джваць;
8. (в школу и т. п.) аддава́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)