адэні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. адэні́т
Р. адэні́ту
Д. адэні́ту
В. адэні́т
Т. адэні́там
М. адэні́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адэні́т, -ту м., мед. адени́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адени́т мед. адэні́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)