адэні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. адэні́т
Р. адэні́ту
Д. адэні́ту
В. адэні́т
Т. адэні́там
М. адэні́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адэні́т, -ту м., мед. адени́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адэні́т

(ад гр. aden = залоза)

тое, што і лімфадэніт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

адени́т мед. адэні́т, -ту м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лімфадэні́т

(ад лімфа + адэніт)

запаленне лімфатычных вузлоў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бронхаадэні́т

(ад бронхі + адэніт)

запаленне лімфатычных вузлоў, што прылягаюць да бронхаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гідрадэні́т

(ад гр. hidros = пот + адэніт)

гнойнае запаленне потавых залоз, часцей падпахавых, якое выклікаецца стафілакокам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)