адступа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адступа́ю |
адступа́ем |
| 2-я ас. |
адступа́еш |
адступа́еце |
| 3-я ас. |
адступа́е |
адступа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адступа́ў |
адступа́лі |
| ж. |
адступа́ла |
| н. |
адступа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адступа́й |
адступа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адступа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адступа́ць несов., в разн. знач. отступа́ть; (делать несколько шагов назад — ещё) отходи́ть; (медленно — ещё) пя́титься; (от темы и т.п. — ещё) уклоня́ться, отходи́ть; см. адступі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адступа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да адступіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адступаць, адыходзіць, адсоўвацца, уцякаць
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
адступі́ць, -туплю́, -ту́піш, -ту́піць; зак.
1. Адысці, аддаліцца ад каго-, чаго-н.
А. улева на два крокі.
2. Адысці назад пад націскам праціўніка.
Адступілі з баямі.
А. перад цяжкасцямі (перан.).
3. ад каго. Перанесці ўвагу з асноўнага на другараднае.
Аўтар адступіў ад тэмы.
4. ад чаго. Перастаць прытрымлівацца чаго-н.
А. ад старых звычаяў.
5. ад чаго. Зрабіць водступ на паперы, пішучы ці друкуючы што-н.
А. ад краю.
6. ад чаго і без дап. Адмовіцца ад свайго намеру, сваіх планаў.
Ён не а. ад свайго.
7. Паменшыцца; адлегчы; спасці (разм.).
Мароз адступіў.
Хвароба адступіла (перан.).
|| незак. адступа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. адступле́нне, -я, н. (да 2—4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дра́паць², -аю, -аеш, -ае; незак. (разм., пагард.).
Паспешліва адступаць, бегчы наўцёкі.
Немцы драпалі з-пад Курска аж пыл курэў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
отступа́ть несов., в разн. знач. адступа́ць;
не отступа́ть ни на шаг не адступа́ць ні на крок;
отступа́ть с боя́ми адступа́ць з бая́мі;
не отступа́ть пе́ред тру́дностями не адступа́ць пе́рад ця́жкасцямі;
отступа́ть от своего́ мне́ния адступа́ць ад сваёй ду́мкі;
отступа́ть от те́мы адступа́ць ад тэ́мы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дрэ́йфіць, -флю, -фіш, -фіць; незак. (разм.).
Паддавацца пачуццю страху, баяцца, адступаць перад цяжкасцямі.
Не трэба д. — усё будзе добра.
|| зак. здрэ́йфіць, -флю, -фіш, -фіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адсту́каны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад адступаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адступа́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. адступаць — адступіць (у 1, 5, 6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)