адмяжо́ўваць гл. адмежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адмяжо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адмяжо́ўваю адмяжо́ўваем
2-я ас. адмяжо́ўваеш адмяжо́ўваеце
3-я ас. адмяжо́ўвае адмяжо́ўваюць
Прошлы час
м. адмяжо́ўваў адмяжо́ўвалі
ж. адмяжо́ўвала
н. адмяжо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. адмяжо́ўвай адмяжо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адмяжо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адмяжо́ўваць несов., прям., перен. отмежёвывать; (производить разграничение — ещё) отграни́чивать; см. адмежава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмяжо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адмежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмежава́ць, -мяжу́ю, -мяжу́еш, -мяжу́е; -мяжу́й; -межава́ны; зак., што.

1. Мяжуючы, аддзяліць.

А. участак.

2. перан. Аддзяліць, адасобіць адну з’яву ад другой.

|| незак. адмяжо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; наз. адмяжо́ўванне, -я, н.

|| наз. адмежава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отграни́чивать несов. адмяжо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отмежёвывать несов. адмяжо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адмяжо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адмяжоўваць — адмежаваць і адмяжоўвацца — адмежавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмяжо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да адмежавацца.

2. Зал. да адмяжоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адмяжо́ўванне ср., прям., перен. отмежёвывание; отграниче́ние; см. адмяжо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)