адко́ўваць гл. адкаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адко́ўваю адко́ўваем
2-я ас. адко́ўваеш адко́ўваеце
3-я ас. адко́ўвае адко́ўваюць
Прошлы час
м. адко́ўваў адко́ўвалі
ж. адко́ўвала
н. адко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. адко́ўвай адко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адко́ўваць несов. отко́вывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адкаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адкава́ць, -кую́, -куе́ш, -куе́; -куём, -куяце́, -кую́ць; -ку́й; -кава́ны; зак.

1. што. Выкаваць.

А. падкову.

2. каго-што. Аддзяліць што-н. прыкаванае; раскаваць.

А. каня.

3. Закончыць коўку.

|| незак. адко́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отко́вывать несов. адко́ўваць, выко́ўваць, кава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адко́ўвацца несов., возвр., страд., в разн. знач. отко́вываться; см. адкава́цца, адко́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)