адквіта́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адквіта́юся |
адквіта́емся |
| 2-я ас. |
адквіта́ешся |
адквіта́ецеся |
| 3-я ас. |
адквіта́ецца |
адквіта́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адквіта́ўся |
адквіта́ліся |
| ж. |
адквіта́лася |
| н. |
адквіта́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адквіта́йся |
адквіта́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адквіта́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адквіта́цца сов., разг.
1. (с долгами) расплати́ться, расквита́ться;
2. расквита́ться, отомсти́ть, отплати́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адквіта́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Тое, што і расквітацца (у 2 знач.); адпомсціць. Быццам ён [Адам] з неастылым задорам юначым Адквітацца цяпер захацеў да астачы За бацьку, Сярмяжнага майстра бяздомнага, За дзеда, Загнанага парабка цёмнага. Зарыцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкві́твацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да адквітацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)