адквіта́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адквіта́юся адквіта́емся
2-я ас. адквіта́ешся адквіта́ецеся
3-я ас. адквіта́ецца адквіта́юцца
Прошлы час
м. адквіта́ўся адквіта́ліся
ж. адквіта́лася
н. адквіта́лася
Загадны лад
2-я ас. адквіта́йся адквіта́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час адквіта́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адквіта́цца сов., разг.

1. (с долгами) расплати́ться, расквита́ться;

2. расквита́ться, отомсти́ть, отплати́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адквіта́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Тое, што і расквітацца (у 2 знач.); адпомсціць. Быццам ён [Адам] з неастылым задорам юначым Адквітацца цяпер захацеў да астачы За бацьку, Сярмяжнага майстра бяздомнага, За дзеда, Загнанага парабка цёмнага. Зарыцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адквіта́цца

1. (з кім-н.) mit j-m ábrechnen, quitt wérden;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi; j-m etw. héimzahlen аддз.

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адкві́твацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да адквітацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)