адгаво́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адгаво́рваю адгаво́рваем
2-я ас. адгаво́рваеш адгаво́рваеце
3-я ас. адгаво́рвае адгаво́рваюць
Прошлы час
м. адгаво́рваў адгаво́рвалі
ж. адгаво́рвала
н. адгаво́рвала
Загадны лад
2-я ас. адгаво́рвай адгаво́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адгаво́рваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адгаво́рваць несов. отгова́ривать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адгаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адгаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адгавары́ць, -вару́, -во́рыш, -во́рыць; -во́раны; зак., каго (што), ад чаго і з інф.

Пераканаць не рабіць чаго-н.

А. ад задуманага плана.

Адгаварылі ехаць так далёка.

|| незак. адгаво́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

отгова́ривать несов. адгаво́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адгаво́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адгаворваць — адгаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адгаво́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да адгаварыцца.

2. Зал. да адгаворваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адра́джваць

‘адгаворваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адра́джваю адра́джваем
2-я ас. адра́джваеш адра́джваеце
3-я ас. адра́джвае адра́джваюць
Прошлы час
м. адра́джваў адра́джвалі
ж. адра́джвала
н. адра́джвала
Загадны лад
2-я ас. адра́джвай адра́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адра́джваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адгаво́рвацца несов.

1. отгова́риваться, отде́лываться (слова́ми);

2. страд. отгова́риваться; см. адгаво́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

узду́мацца, ‑аецца; безас. зак.

Нечакана, раптам прыйсці ў галаву, захацецца. [Яраш] не разумеў самога сябе — чаму раптам уздумалася адгаворваць сябра ад такой пачэснай і высакароднай справы? Шамякін. [Хлапчуком] проста хацелася пабегаць па маёнтку там, дзе ўздумаецца. Пальчэўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)