адгаво́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адгаво́рваю |
адгаво́рваем |
| 2-я ас. |
адгаво́рваеш |
адгаво́рваеце |
| 3-я ас. |
адгаво́рвае |
адгаво́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адгаво́рваў |
адгаво́рвалі |
| ж. |
адгаво́рвала |
| н. |
адгаво́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адгаво́рвай |
адгаво́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адгаво́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адгаво́рваць несов. отгова́ривать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адгаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да адгаварыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адгавары́ць, -вару́, -во́рыш, -во́рыць; -во́раны; зак., каго (што), ад чаго і з інф.
Пераканаць не рабіць чаго-н.
А. ад задуманага плана.
Адгаварылі ехаць так далёка.
|| незак. адгаво́рваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адгавары́ць, адгаво́рваць áusreden (каго-н., ад чаго-н. j-m (D), etw. A), ábreden vt; ábraten* (каго-н. D); ábbringen* vt (ад чаго-н. von D)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
отгова́ривать несов. адгаво́рваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адгаво́рванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. адгаворваць — адгаварыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
discourage [dɪsˈkʌrɪdʒ] v.
1. бянтэ́жыць
2. адгаво́рваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
dissuade [dɪˈsweɪd] v. (from) адгаво́рваць, перако́нваць у адваро́тным
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
адгаво́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да адгаварыцца.
2. Зал. да адгаворваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)