адама́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адама́шнік |
адама́шнікі |
| Р. |
адама́шніка |
адама́шнікаў |
| Д. |
адама́шніку |
адама́шнікам |
| В. |
адама́шніка |
адама́шнікаў |
| Т. |
адама́шнікам |
адама́шнікамі |
| М. |
адама́шніку |
адама́шніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адама́шнік м. (ткач) камча́тник
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адама́шнік, ‑а, м.
Ткач, які вытыкае адамашкавыя тканіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камча́тник (ткач) ист. адама́шнік, -ка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)