аб’е́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аб’е́зны аб’е́зная аб’е́знае аб’е́зныя
Р. аб’е́знага аб’е́знай
аб’е́знае		 аб’е́знага аб’е́зных
Д. аб’е́знаму аб’е́знай аб’е́знаму аб’е́зным
В. аб’е́зны (неадуш.)
аб’е́знага (адуш.)		 аб’е́зную аб’е́знае аб’е́зныя (неадуш.)
аб’е́зных (адуш.)
Т. аб’е́зным аб’е́знай
аб’е́знаю		 аб’е́зным аб’е́знымі
М. аб’е́зным аб’е́знай аб’е́зным аб’е́зных

Іншыя варыянты: аб’язны́.

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аб’е́зны, ‑ая, ‑ае.

Такі, па якім аб’язджаюць; кружны. Доўгі шнур падвод на момант затрымаўся, пасля пярэдняя завярнула на аб’езную сценку. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аб’язны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аб’язны́ аб’язна́я аб’язно́е аб’язны́я
Р. аб’язно́га аб’язно́й
аб’язно́е		 аб’язно́га аб’язны́х
Д. аб’язно́му аб’язно́й аб’язно́му аб’язны́м
В. аб’язны́ (неадуш.)
аб’язно́га (адуш.)		 аб’язну́ю аб’язно́е аб’язны́я (неадуш.)
аб’язны́х (адуш.)
Т. аб’язны́м аб’язно́й
аб’язно́ю		 аб’язны́м аб’язны́мі
М. аб’язны́м аб’язно́й аб’язны́м аб’язны́х

Іншыя варыянты: аб’е́зны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)