абшаво́ліць
‘абшукаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абшаво́лю |
абшаво́лім |
| 2-я ас. |
абшаво́ліш |
абшаво́ліце |
| 3-я ас. |
абшаво́ліць |
абшаво́ляць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абшаво́ліў |
абшаво́лілі |
| ж. |
абшаво́ліла |
| н. |
абшаво́ліла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абшаво́ль |
абшаво́льце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
абшаво́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Абшаво́ліваць, абшаволіць ’абкрадаць, абшукваць, абманваць’ (Нас. Доп.), абшаваліць ’тс’ (Юрч. Сін.). Да шаволіць (гл.) ’шавяліць’ (Бірыла, вусн. паведамл.). Параўн. вышаволіць ’выкрасці’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Абшывалі́ць ’абабраць, абакрасці, зрабіць хутка справу’, параўн. абшамыць (Бяльк.) да аб‑шавяліць. Параўн. другое значэнне дзеяслова шаволіць ’шукаць, рыскаць’. Гл. шаволіць, абшаволіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)