абву́гліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абву́гліваю абву́гліваем
2-я ас. абву́гліваеш абву́гліваеце
3-я ас. абву́глівае абву́гліваюць
Прошлы час
м. абву́гліваў абву́глівалі
ж. абву́глівала
н. абву́глівала
Загадны лад
2-я ас. абву́глівай абву́глівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абву́гліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абву́гліваць несов. обу́гливать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абву́гліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абвугліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абву́гліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Абпаліць зверху, па краях.

А. палена.

Пажар абвугліў дрэвы.

|| незак. абву́гліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абву́гліванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абву́глівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абвугліцца.

2. Зал. да абвугліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абву́гліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвугліваць — абвугліць і абвуглівацца — абвугліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)