абву́гліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абву́гліваю абву́гліваем
2-я ас. абву́гліваеш абву́гліваеце
3-я ас. абву́глівае абву́гліваюць
Прошлы час
м. абву́гліваў абву́глівалі
ж. абву́глівала
н. абву́глівала
Загадны лад
2-я ас. абву́глівай абву́глівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абву́гліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абву́гліваць несов. обу́гливать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абву́гліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абвугліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абву́гліваць verkóhlen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абву́гліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Абпаліць зверху, па краях.

А. палена.

Пажар абвугліў дрэвы.

|| незак. абву́гліваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абву́гліванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абву́глівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абвугліцца.

2. Зал. да абвугліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абву́гліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвугліваць — абвугліць і абвуглівацца — абвугліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

char [tʃɑ:] v. абву́гліваць; абву́глівацца; пад гара́ць (пра ежу)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zwęglać

незак.

1. абвугліваць;

2. (вугаль) выпальваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

carbonize

[ˈkɑ:rbənaɪz]

v.t.

1) абву́гліваць, каксава́ць

2) пакрыва́ць або́ спалуча́ць з вугляро́дам, карбанізава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)